ਜਲਾਲਾਬਾਦ, ਅਫਗਾਨੀਸਤਾਨ ਤੋਂ ਸੰਦੇਸ਼

ਜਲਾਲਾਬਾਦ, ਅਫਗਾਨੀਸਤਾਨ ਤੋਂ ਸੰਦੇਸ਼

ਕੁਝ ਖਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹੋ

-ਅਫਗਾਨੀਸਤਾਨ ਦੇ ਜਲਾਲਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਆਤਮਘਾਤੀ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ 13 ਸਿੱਖ ਮਾਰੇ ਗਏ।
- ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਕਾਰਿਆਕਰਤਾ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਗੋਲੀ ਮਾਰਕੇ ਹੱਤਿਆ।
-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਲੀਬਾਨ ਦੁਆਰਾ ਜਸਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਿਰ ਵੱਢ ਕੇ ਹੱਤਿਆ ।
-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਫਾਟਾ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਜੀਆ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
-ਨਾਰਥ ਵੈਸਟ ਫਰੰਟੀਅਰ ਪ੍ਰੋਵਿੰਨਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਲੁੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਕੇ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਆਉਣਾ ਪਿਆ।
-ਹਾਫਿਜ ਸਇਦ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਅਬਦੁਲ ਰਹਿਮਾਨ ਮੱਕੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰੈੱਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
-ਅਫਗਾਨੀਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਿੱਖ, ਜੇਕਰ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਸ਼ਵ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਿਕ ਲੋਕ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ।
-ਲੇਸਿਸਟਰ, ਬਿਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ 40-50 ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਮੁਗਲ ਦਰਬਾਰ ਰੇਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿੱਚ ਵੜਕੇ ਇੱਕ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਸਿੱਖ ਲੜਕੀ ਦੀ ਇੱਜਤ ਨਾਲ ਖਿਲਵਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁਸਲਿਮ ਗੈਂਗ ਨਾਲ ਮਾਰਪਿੱਟ ਕੀਤੀ।

ਹੁਣ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹੋ-

-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਗੁਰੂਦਵਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਬਰ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਚਾਵਲਾ ਦੁਆਰਾ ਹਾਫਿਜ ਸਈਦ ਨੂੰ ਨਨਕਾਣਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਮੰਤਰਯਨ ਦੇਣਾ।
-ਕਨੈਡਾ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗੁਰੂਦਵਾਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤੀ ਦੁਤਾਵਾਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂਦਵਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬੈਨ ਲਗਾਉਣਾ।
-26 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਲੰਦਨ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਦੂਤਾਵਾਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਕੁਝ ਸਿੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਖਾਲਿਸਤਾਨ ਦੀ ਆਜਾਦੀ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਗਾਉਣਾ।
-ਬਰਮਾ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਗਏ ਰੋਹਿੰਗਯਾ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੇ ਲਈ ਖਾਲਸਾ ਏਡ ਦੁਆਰਾ ਲੰਗਰ ਅਤੇ ਰਾਹਤ ਸ਼ਿਵਿਰ ਲਗਾਉਣਾ।
-ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਜੀ ਦੀ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਿੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਅਰੇ ਲਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਝੰਡਾ ਉਤਾਰ ਦੇਣਾ।
ਪਹਿਲੇਂ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਮਾਨ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸਦਾ ਦਮਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਸਿੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਦਮਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਨ।

ਦੂਸਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਿੱਖ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਸੀਂ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ , ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਹਿਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੇਵਲ ਦੋ ਹੀ ਰਾਸਤੇ ਹਨ, ਯਾ ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਜਾਓ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਓ।
ਦੂਸਰੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂਦਵਾਰਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਆਪਣੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾਧਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲੇ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸਿੱਖ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਕਦੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ।

ਦੂਸਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸਿੱਖ ਆਪਣੇ ਧਨ-ਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਕੇ ਹਮ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਝੂਠਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਦਾ ਕੀ ਦੂਰਗਾਮੀ ਪਰਿਨਾਮ ਹੋਣਗੇ? ਇਹ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ ਲੇਖਕ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਣਾ ਉੱਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ।

2005 ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਸ਼ਾਸ਼ਤਰੀ ਡਾ. ਪੀਟਰ ਹੈਮੰਡ ਨੇ ਗਹਿਰੇ ਸ਼ੋਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਲਾਮ ਧੜਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਦੁਨੀਆਂਭਰ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਲਿਖੀ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਸ਼ੀਰਸ਼ਕ ਹੈ “ਸਲੇਵਰੀ, ਟੈਰਿਰਿਜਮ ਐਂਡ ਇਸਲਾਮ-ਦ ਹਿਸਟੋਰੀਅਨ ਰੂਟਸ ਐਂਡ ਕੰਟੇਪਰਰੀ ਥਰੈਂਟਸ”। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ “ਦ ਹਜ” ਦੇ ਲੇਖਕ ਲਿਯੋਨ ਯੁਰਿਸ ਨੇ ਵੀ ਇਸ਼ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਪਰ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਤੱਥ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ ਚੌਂਕਾਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਵੀ ਹਨ।
ਉਪਰੋਕਤ ਸ਼ੋਧ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 2 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕਦਮ ਸ਼ਾਂਤੀਪ੍ਰਿਯ, ਕਾਨੂੰਨਪਸੰਦ ਅਤੇ ਅਲਪਸੰਖਿਅਕ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਕਿਸੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿਕਾਇਤ ਦਾ ਮੌਕਾ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਅਮੇਰਿਕਾ ਵਿੱਚ ਇਹ (0.6 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਹਨ।
ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ 1.5, ਕਨੈਡਾ ਵਿੱਚ 1.9 , ਚੀਨ ਵਿੱਚ 1.8 , ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ 1.5 ਅਤੇ ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ 1.8 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੈ। ਇਸ਼ਲਈ ਇੱਥੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਜਦੋਂ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 5 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਨੁਪਾਤ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਹੋਰ ਧਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਪਰ ਦਬਾਅ ਪਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜਮਾਉਣ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਉਹ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਮਾਲ ਉੱਪਰ ਹਲਾਲ ਦਾ ਮਾਂਸ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਬਾਅ ਬਣਾਉਣ ਲ਼ੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਲਾਲ ਦਾ ਮਾਂਸ ਨਾ ਖਾਣ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ਼ ਕਦਮ ਨਾਲ ਕਈ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਤਕੜੀ ਪੈਠ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਪਰਮਾਰਕਿਟ ਵਿੱਚ ਦਬਾਅ ਪਾਕੇ ਉੱਥੇ ਹਲਾਲ ਦਾ ਮਾਂਸ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਵੀ ਧੰਦੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਦਿਆਂ ਹੋਇਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਅਧਿਕ ਜਨਸੰਖਿਆ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਕਟਰ ਇੱਥੋਂ ਹੀ ਮਜਬੂਤ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਫਰਾਂਸ, ਫਿਲੀਸਤੀਨ, ਸਵੀਡਨ, ਸਵਿਟਰਜਲੈਂਡ, ਨੀਦਰਲੈਂਡ, ਤਰਿਨਿਦਾਦ, ਅਤੇ ਟੌਬੇਗੋ ਆਦਿ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ 5 ਤੋਂ 8 ਫੀਸਦੀ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਉੱਪਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਉਥੋਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਉੱਪਰ ਦਬਾਅ ਪਾਉਦੇਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰੀਅਤ ਕਾਨੂੰਨ (ਇਸਲਾਮਿਕ ਕਾਨੂੰਨ) ਦੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਚਲਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਟੀਚਾ ਤਾਂ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮੁੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼ਰੀਅਤ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾ ਹੀ ਚੱਲੇ।
ਜਦੋਂ ਮੁਸਲਿਮ ਜਨਸੰਖਿਆ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ 10 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇਸ਼, ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਰਾਜ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ-ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਲਈ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾੜੀ ਪਰਸਥਿਤੀ ਉੱਪਰ ਰੌਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਛੋਟੀ-ਛੋਟੀ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣ ਦੀ ਬਜਾਇ ਦੰਗੇ, ਤੋੜ-ਫੋੜ ਆਦਿ ਉੱਪਰ ਉੱਤਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਦੰਗੇ ਹੋਣ, ਡੈਨਮਾਰਕ ਦਾ ਕਾਰਟੂਨ ਵਿਵਾਦ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਏਮਸਟਰਡਸ ਵਿੱਚ ਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਚਾਉਣਾ ਹੋਵੇ, ਹਰੇਕ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਸਮਝਬੂਝ , ਗੱਲ-ਬਾਤ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਡੂੰਘਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਗੁਆਨਾ (ਮੁਸਲਮਾਨ 10 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਇਜਰਾਇਲ (16 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਕੀਨੀਆ (11 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਰੂਸ (15 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਵਿੱਚ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।

ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ 20 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਵਿਭਿੰਨ ਸੈਨਿਕ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਜੇਹਾਦ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਗਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਸ਼ਹਿਣਸੀਲਤਾ ਅਤੇ ਮਜਹਬੀ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਦਾ ਦੌਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਥੋਪੀਆ (ਮੁਸਲਮਾਨ 32.8 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਭਾਰਤ (ਮੁਸਲਮਾਨ 22 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ 40 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੇ ਸਤਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣ ਉੱਪਰ ਵੱਡੀ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਾਮੂਹਿਕ ਹੱਤਿਆਵਾਂ, ਆਤੰਕਵਾਦੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਆਦਿ ਚੱਲਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੈਸਾ ਬੋਸਨੀਆ (ਮੁਸਲਮਾਨ 40 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਚਾਡ (ਮੁਸਲਮਾਨ 54.2 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ),ਅਤੇ ਲੈਬਨਾਨ (ਮੁਸਲਮਾਨ 59 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੋਧਕਰਤਾ ਅਤੇ ਲ਼ੇਖਕ ਡਾ. ਪੀਟਰ ਹੈਮੰਡ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕਿਸੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ 60 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਟੱਪ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਲੋਕ ਹੋਰ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਜਾਤੀਯ ਸਫਾਇਆ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ (ਉਦਾਹਰਣ ਭਾਤਰ ਦਾ ਕਸ਼ਮੀਰ), ਜਬਰੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣਾਉਣਾ, ਹੋਰ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ, ਜਜੀਆ ਜੈਸਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਟੈਕਸ (ਕਰ) ਵਸੂਲਣਾ ਆਦਿ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅਲਬਾਨੀਆ (ਮੁਸਲਮਾਨ 70 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਕਤਰ (ਮੁਸਲਮਾਨ 78 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਅਤੇ ਸੂਡਾਨ (ਮੁਸਲਮਾਨ 75 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਬਾਕੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ 80 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੱਤਾ
ਜਾਂ ਸ਼ਾਸ਼ਨ ਪ੍ਰਯੋਜਿਤ ਜਾਤੀਯ ਸਫਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਅਲਪਸੰਖਿਅਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹਥਕੰਡੇ ਅਪਨਾ ਕੇ ਜਨਸੰਖਿਆ 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੱਕ ਲੈਕੇ ਜਾਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ (ਮੁਸਲਮਾਨ 83 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਮਿਸਰ (ਮੁਸਲਮਾਨ 90 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਗਾਜਾਪੱਟੀ (ਮੁਸਲਮਾਨ 98 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਇਰਾਨ (98 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਮੌਰੱਕੋ (98 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਜੌਰਡਨ (93 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਸੀਰੀਆ (90 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ), ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ (96 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਿੱਖਿਆ - ਪਹਿਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਉਦੋਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਮੁਸਲਿਮ ਸਮਾਜ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਸਰੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤਦ ਤੱਕ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੁਸਲਿਮ ਸਮਾਜ ਦੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਲਪ ਜਾਂ ਸੀਮਿਤ ਹੈ। ਯੂਰਪ, ਅਮਰੀਕਾ, ਕਨੈਡਾ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਖ ਭਾਈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਕੁ ਲਾਭ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਿੱਤਾਂ ਲਈ ਅਲਗਾਵਾਦ ਦੇ ਜਹਿਰੀਲੀ ਬੇਲ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਭੁੱਲਣ, ਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੁਸਲਿਮ ਜਨਸੰਖਿਆ ਦਰ ਅੱਜ ਵੀ ਸਿੱਖਾਂ, ਹਿੰਦੂਆਂ ਅਤੇ ਇਸਾਈਆਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਹੈ। ਮੁਸਲਿਮ ਸਮਾਜ ਨਾ ਕੇਵਲ ਸੰਗਠਿਤ ਹੈ ਅਪਿਤੂ ਉਸਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਭਲੀ-ਭਾਂਤੀ ਜਾਣੂ ਹਨ। ਇਸਲਈ ਉਹ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝਣ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅੱਜ ਸਿੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਸ਼ਕਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਭ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸਲਈ ਅਲਗਾਵਾਦ ਅਤੇ ਵੰਡਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਸਤੇ ਛੱਡਕੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਪਰਸਪਰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਰਾਸਤਾ ਸਾਡੇ ਸਭਨਾਂ ਲਈ ਹਿੱਤਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ।

ਸੋਚੋ , ਕਿਤੇ ਦੇਰ ਨਾ ਹੋ ਜਾਏ।

ਵਰਨਾਂ.........

ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਆਪਨੂੰ ਕਦੇ ਮੁਆਫ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੀਆਂ।.......