ਰਾਵਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਘਮਾਸਾਨ
ਲੇਖਕ- ਡਾ. ਵਿਵੇਕ ਆਰਿਆ (ਦਿੱਲੀ)
ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਖਬਰ ਆਈ ਹੈ ਕਿ ਉੱਥੇ ਦੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਲਮੀਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨੇ ਰਾਵਨ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਆਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੁਣ ਦ੍ਰਵਿਡ ਅਤੇ ਅਨਾਰਿਆ ਕਹਿਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਅੱਗੇ ਦੈਤਯ, ਦਾਨਵ, ਅਛੂਤ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ਼ ਜੈਸੇ ਉਪਨਾਮ ਵੀ ਲਗਾਉਂਣਾ ਆਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ ਅਪਿਤੂ ਆਦਿ ਧਰਮ ਸਮਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਕਰਮਕਾਂਡ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇਂ। ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਰਾਵਨ ਸੈਨਾ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਧਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਐਸਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।
ਇੱਕ ਤੱਥ ਇਸ ਖਬਰ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ੱਟ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਕਠਪੁਤਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ NGO ਵਾਲਾ, ਅੰਬੇਡਕਰਵਾਦੀ, ਸਾਮਯਵਾਦੀ, ਨਕਸਲੀ ਜਾਂ ਇਸਾਈ ਦਿਮਾਗ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭੋਲੇਪਣ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਕੇ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨਦਾਰੀ ਚਮਕਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੌਣਾਵ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਦਲ ਦੀ ਟਿਕਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬਾਲਮੀਕੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬੀ, ਅਨਪੜਤਾ, ਨਸ਼ਾ ਆਦਿ ਪ੍ਰਚਲਿਨ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਾਈ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਅੰਬੇਡਕਰਵਾਦੀ ਦਾ ਲਬਾਦਾ ਲਪੇਟ ਕੇ ਇਸਾਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਉੱਪਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਸਿੱਧੇ ਨਾ ਕਰਕੇ ਅਨੇਕ ਬਾਰ ਪਿਛਲੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਣਨੀਤੀ ਨੇ ਤਹਿਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਚਰਨ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਸਰੇ ਚਰਨ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਇਸਾਈਕਰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਡੰਬਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂ/ਸਿੱਖ ਸਮਾਜ ਦੇ ਤਥਾਕਥਿਤ ਧਰਮਗੁਰੂਆਂ/ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਉੱਭਰਦੀ ਹੋਈ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸਮਾਧਾਨ ਲਈ ਕੋਈ ਰੂਚੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਠ/ਮੰਦਿਰ/ਗੁਰੂਦੁਆਰਾ ਆਦਿ ਬਨਾਉਣਾ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਦਲਿਤ ਸਮਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਬਾਲਮੀਕੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਰਵੀਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਰੂ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਬਾਲਮੀਕੀ ਰਮਾਇਣ ਦੇ ਰਚਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਬਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਮਰਿਆਦਾ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਅਤੇ ਸਰਵਗੁਣ ਸੰਪੰਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਮਾਇਣ ਵਿੱਚ ਰਾਵਨ ਨੂੰ ਦੂਰਾਚਾਰੀ, ਅੱਤਿਆਚਾਰੀ , ਵਿਵਾਹਿਤਾ ਇਸਤਰੀ ਮਾਤਾ ਸੀਤਾ ਜੀ ਦਾ ਅਪਹਰਣਕਰਤਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਰਵੀਦਾਸ ਜੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦੋਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਮਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨੋਂ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਉੱਲ਼ੂ ਸਿੱਧਾ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਨਕਾਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਹੁਣ ਰਾਵਨ ਦਾ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜੋ। ਰਾਵਨ ਕੋਈ ਦ੍ਰਵਿਡ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਨਾਰਿਆ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਲੰਕਾਪਤੀ ਰਾਵਨ ਸਾਰਸਵਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਲਸਤਯ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੌਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ ਗਲਤ ਰਾਸਤੇ ਉੱਪਰ ਚੱਲ ਪਿਆ ਸੀ। ਜਿਸਦੀ ਸਜਾ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਕਿਸ ਆਧਾਰ ਉੱਪਰ ਰਾਵਨ ਦੀ ਕੁਝ ਨਵਬੁੱਧ, ਅੰਬੇਡਕਰਵਾਦੀ ਆਪਣਾ ਪੂਰਵਜ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ? ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ। ਕੇਵਲ ਕੌਰੀ ਕਲਪਨਾ ਮਾਤਰ ਹੈ।
ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ ਕੋਈ ਦ੍ਰਵਿਡ ਦੇਸ਼ ਜੈਸਾ ਕੋਈ ਭਿੰਨ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਰਾਜਾ ਇਸ਼ਵਾਕੂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸੀ। ਬਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ੀਕੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੇਖੋ। ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਬਾਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ਼ਵਾਕੂਨਾਸੀਯਮ ਭੂਮੀ ਸ:ਸ਼ੈਲ ਵਨ ਕਾਨਨਾ। ਮ੍ਰਗ ਪਕਸ਼ੀ ਮਨੁੱਸ਼ਯਾਨਾਮ ਨਿਗਰਹਾਨੂ ਗ੍ਰਹੇਸ਼ਵਪੀ।।
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਵਨ ਪਰਬਤਾਂ ਸਹਿਤ ਇਹ ਭੂਮੀ ਇਸ਼ਵਾਕੂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਅਰਥਾਤ ਸਾਡੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਦੇ ਵਨ ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਣ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਪਰ ਅਨੁਗ੍ਰਹਿ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਮਰਥ ਹਾਂ।
ਬਾਲੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਰਾਵਨ ਵੀ ਆਰਿਆ ਹੀ ਸਨ। ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੜੋ-
ਆਜਯਾਪਯਤਦਾ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ: ਪਲਵਗੇਸ਼ਵਰ:।
ਔਧਵਰਯ ਦੇਹੀਕਮਾਰਯਸਯ ਕਿਰਿਯਤਾਮਾਨੂਕੂਲਤ:।।
ਭਾਵ ਇੱਥੇ ਸੁਗਰੀਵ ਬਾਲੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਆਰਿਆ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਆਰਯੋਚਿਤ ਰੀਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਏ।
ਰਾਵਨ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਸਾਰਥੀ ਉਸੇ ਯੁੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ ਰਾਵਨ ਉਸਨੂੰ ਦੁਤਕਾਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ-
ਤਵਯਾਦਯ: ਹਿ ਸਸਾਨਾਰਿਆ ਚਿਰਕਾਲ ਮੁਪਾਰਜਿਤਮ ।
ਯਸ਼ੋਵੀਰਯ ਚ ਤੇਜਸ਼ਚ ਪ੍ਰਤਯਯਸ਼ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾ:।।
ਭਾਵ ਹੇ ਅਨਾਰਿਆ ! ਤੂੰ ਚਿਰਕਾਲ ਤੋਂ ਉਪਰਾਜਿਤ ਮੇਰੇ ਯਸ਼, ਵੀਰਯ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸਵਾਭੀਮਾਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਰਾਵਨ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਭਰਕੇ ਅਨਾਰਿਆ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਹੀ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਰਥਾਤ ਆਰਿਆ ਮੰਨਦਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੱਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰਾਵਨ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਆਰਿਆ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਅਨਾਰਿਆ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਰਾਵਨ ਇੱਕ ਵਿਲਾਸੀ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਅਨੇਕ ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰੀਆਂ ਉਸਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਹਨੂੰਮਾਨ ਅਰਧਰਾਤਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਾਤਾ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹੋਏ ਮਹਿਲ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੇ ਜਿੱਥੇ ਰਾਵਨ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸੁੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਨਸ਼ਾ ਕਰ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਇਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਉੱਥਲੇ ਹੋਏ ਵਸਤਰ ਦੇਖ ਕੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ-
ਕਾਮਮ ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਮਯਾ ਸਰਵਾ ਵਿਵਸ਼ਤਰਾ ਰਾਵਨਇਸ਼ਤਰਯ:।
ਨ ਤੁ ਮੇ ਮਨਸਾ ਕਿਨਚਦ ਵੈਕ੍ਰਤਯਮੁਪਪਦਯਤੇ।।
ਭਾਵ- ਮੈਂਨੇ ਰਾਵਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੁਪਤਾਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਥਿਲਾਵਸ਼ਤਰਾ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿੰਚੀਤ ਮਾਤਰ ਵੀ ਵਿਕਾਰ ਉਤਪੰਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਾਤਾ ਸੀਤਾ ਜੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਐਸਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਇਸਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸੀ ਕਿ ਮਾਤਾ ਸੀਤਾ ਚਰਿੱਤਰਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਸੀ। ਨਾ ਕਿ ਰਾਵਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਭੋਗਵਾਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ ਸੀਤਾ ਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੋਕ ਵਾਟਿਕਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰੀਹ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ।
ਅਗਰ ਆਪਦਾ ਪੂਰਵਜ ਸ਼ਰਾਬੀ, ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸੀ, ਅਪਹਰਣਕਰਤਾ, ਕਾਮੀ, ਚਰਿੱਤਰਹੀਣ, ਅੱਤਿਆਚਾਰੀ ਆਦਿ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਆਪ ਵੀ ਉਸਦੇ ਗੁਣ-ਗਾਣ ਕਰੋਗੇਂ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੋਗੇਂ ?
ਸਪਸ਼ੱਟ ਹੈ ਉਸ਼ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਾਂਗੇ। ਬੱਸ ਅਸੀਂ ਇਹੀ ਤਾਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਦੁਸ਼ਹਿਰੇ ਉੱਪਰ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਰਾਵਨ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਜਲਾਉਣ ਦਾ ਵੀ ਇਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪੀ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਵਾਤਸੱਲਯ ਦੇ ਸਾਗਰ, ਸਦਾਚਾਰੀ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਪਤਨੀਵਰਤਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਮਰਿਆਦਾਪੂਰਸ਼ੋਤਮ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਹਨ। ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ਰਾਬੀ, ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਭੋਗੀ-ਵਿਲ਼ਾਸੀ, ਅਪਹਰਣਕਰਤਾ, ਕਾਮੀ, ਚਰਿੱਤਰਹੀਣ, ਅੱਤਿਆਚਾਰੀ ਰਾਵਨ ਹੈ।
ਕਿਸਦੀ ਜਯ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਿਸਦੀ ਨਿੰਦਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਤਾਂ ਸਾਧਾਰਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਮਝ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਤੱਥ ਇਸ ਖਬਰ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ੱਟ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਕਠਪੁਤਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ NGO ਵਾਲਾ, ਅੰਬੇਡਕਰਵਾਦੀ, ਸਾਮਯਵਾਦੀ, ਨਕਸਲੀ ਜਾਂ ਇਸਾਈ ਦਿਮਾਗ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭੋਲੇਪਣ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਕੇ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨਦਾਰੀ ਚਮਕਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੌਣਾਵ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਦਲ ਦੀ ਟਿਕਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬਾਲਮੀਕੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬੀ, ਅਨਪੜਤਾ, ਨਸ਼ਾ ਆਦਿ ਪ੍ਰਚਲਿਨ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਾਈ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਅੰਬੇਡਕਰਵਾਦੀ ਦਾ ਲਬਾਦਾ ਲਪੇਟ ਕੇ ਇਸਾਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਉੱਪਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਸਿੱਧੇ ਨਾ ਕਰਕੇ ਅਨੇਕ ਬਾਰ ਪਿਛਲੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਣਨੀਤੀ ਨੇ ਤਹਿਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਚਰਨ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਸਰੇ ਚਰਨ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਇਸਾਈਕਰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਡੰਬਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੂ/ਸਿੱਖ ਸਮਾਜ ਦੇ ਤਥਾਕਥਿਤ ਧਰਮਗੁਰੂਆਂ/ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਉੱਭਰਦੀ ਹੋਈ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸਮਾਧਾਨ ਲਈ ਕੋਈ ਰੂਚੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਠ/ਮੰਦਿਰ/ਗੁਰੂਦੁਆਰਾ ਆਦਿ ਬਨਾਉਣਾ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਦਲਿਤ ਸਮਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਬਾਲਮੀਕੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਰਵੀਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਰੂ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਬਾਲਮੀਕੀ ਰਮਾਇਣ ਦੇ ਰਚਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਬਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਮਰਿਆਦਾ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਅਤੇ ਸਰਵਗੁਣ ਸੰਪੰਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਮਾਇਣ ਵਿੱਚ ਰਾਵਨ ਨੂੰ ਦੂਰਾਚਾਰੀ, ਅੱਤਿਆਚਾਰੀ , ਵਿਵਾਹਿਤਾ ਇਸਤਰੀ ਮਾਤਾ ਸੀਤਾ ਜੀ ਦਾ ਅਪਹਰਣਕਰਤਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਰਵੀਦਾਸ ਜੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦੋਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਸਤੂਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਮਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨੋਂ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਉੱਲ਼ੂ ਸਿੱਧਾ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਨਕਾਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਹੁਣ ਰਾਵਨ ਦਾ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜੋ। ਰਾਵਨ ਕੋਈ ਦ੍ਰਵਿਡ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਨਾਰਿਆ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਲੰਕਾਪਤੀ ਰਾਵਨ ਸਾਰਸਵਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਲਸਤਯ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੌਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ ਗਲਤ ਰਾਸਤੇ ਉੱਪਰ ਚੱਲ ਪਿਆ ਸੀ। ਜਿਸਦੀ ਸਜਾ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਕਿਸ ਆਧਾਰ ਉੱਪਰ ਰਾਵਨ ਦੀ ਕੁਝ ਨਵਬੁੱਧ, ਅੰਬੇਡਕਰਵਾਦੀ ਆਪਣਾ ਪੂਰਵਜ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ? ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ। ਕੇਵਲ ਕੌਰੀ ਕਲਪਨਾ ਮਾਤਰ ਹੈ।
ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ ਕੋਈ ਦ੍ਰਵਿਡ ਦੇਸ਼ ਜੈਸਾ ਕੋਈ ਭਿੰਨ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਰਾਜਾ ਇਸ਼ਵਾਕੂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸੀ। ਬਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ੀਕੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੇਖੋ। ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਬਾਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ਼ਵਾਕੂਨਾਸੀਯਮ ਭੂਮੀ ਸ:ਸ਼ੈਲ ਵਨ ਕਾਨਨਾ। ਮ੍ਰਗ ਪਕਸ਼ੀ ਮਨੁੱਸ਼ਯਾਨਾਮ ਨਿਗਰਹਾਨੂ ਗ੍ਰਹੇਸ਼ਵਪੀ।।
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਵਨ ਪਰਬਤਾਂ ਸਹਿਤ ਇਹ ਭੂਮੀ ਇਸ਼ਵਾਕੂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਅਰਥਾਤ ਸਾਡੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਦੇ ਵਨ ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਣ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਪਰ ਅਨੁਗ੍ਰਹਿ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਮਰਥ ਹਾਂ।
ਬਾਲੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਰਾਵਨ ਵੀ ਆਰਿਆ ਹੀ ਸਨ। ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੜੋ-
ਆਜਯਾਪਯਤਦਾ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ: ਪਲਵਗੇਸ਼ਵਰ:।
ਔਧਵਰਯ ਦੇਹੀਕਮਾਰਯਸਯ ਕਿਰਿਯਤਾਮਾਨੂਕੂਲਤ:।।
ਭਾਵ ਇੱਥੇ ਸੁਗਰੀਵ ਬਾਲੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਆਰਿਆ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਆਰਯੋਚਿਤ ਰੀਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਏ।
ਰਾਵਨ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਸਾਰਥੀ ਉਸੇ ਯੁੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ ਰਾਵਨ ਉਸਨੂੰ ਦੁਤਕਾਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ-
ਤਵਯਾਦਯ: ਹਿ ਸਸਾਨਾਰਿਆ ਚਿਰਕਾਲ ਮੁਪਾਰਜਿਤਮ ।
ਯਸ਼ੋਵੀਰਯ ਚ ਤੇਜਸ਼ਚ ਪ੍ਰਤਯਯਸ਼ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾ:।।
ਭਾਵ ਹੇ ਅਨਾਰਿਆ ! ਤੂੰ ਚਿਰਕਾਲ ਤੋਂ ਉਪਰਾਜਿਤ ਮੇਰੇ ਯਸ਼, ਵੀਰਯ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸਵਾਭੀਮਾਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਰਾਵਨ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਭਰਕੇ ਅਨਾਰਿਆ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਹੀ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਰਥਾਤ ਆਰਿਆ ਮੰਨਦਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੱਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰਾਵਨ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਆਰਿਆ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਅਨਾਰਿਆ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਰਾਵਨ ਇੱਕ ਵਿਲਾਸੀ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਅਨੇਕ ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰੀਆਂ ਉਸਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਹਨੂੰਮਾਨ ਅਰਧਰਾਤਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਾਤਾ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹੋਏ ਮਹਿਲ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੇ ਜਿੱਥੇ ਰਾਵਨ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸੁੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਨਸ਼ਾ ਕਰ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਇਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਉੱਥਲੇ ਹੋਏ ਵਸਤਰ ਦੇਖ ਕੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ-
ਕਾਮਮ ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਮਯਾ ਸਰਵਾ ਵਿਵਸ਼ਤਰਾ ਰਾਵਨਇਸ਼ਤਰਯ:।
ਨ ਤੁ ਮੇ ਮਨਸਾ ਕਿਨਚਦ ਵੈਕ੍ਰਤਯਮੁਪਪਦਯਤੇ।।
ਭਾਵ- ਮੈਂਨੇ ਰਾਵਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੁਪਤਾਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਥਿਲਾਵਸ਼ਤਰਾ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿੰਚੀਤ ਮਾਤਰ ਵੀ ਵਿਕਾਰ ਉਤਪੰਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਾਤਾ ਸੀਤਾ ਜੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਐਸਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਇਸਲਈ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸੀ ਕਿ ਮਾਤਾ ਸੀਤਾ ਚਰਿੱਤਰਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਸੀ। ਨਾ ਕਿ ਰਾਵਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਭੋਗਵਾਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ ਸੀਤਾ ਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੋਕ ਵਾਟਿਕਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰੀਹ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ।
ਅਗਰ ਆਪਦਾ ਪੂਰਵਜ ਸ਼ਰਾਬੀ, ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸੀ, ਅਪਹਰਣਕਰਤਾ, ਕਾਮੀ, ਚਰਿੱਤਰਹੀਣ, ਅੱਤਿਆਚਾਰੀ ਆਦਿ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਆਪ ਵੀ ਉਸਦੇ ਗੁਣ-ਗਾਣ ਕਰੋਗੇਂ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੋਗੇਂ ?
ਸਪਸ਼ੱਟ ਹੈ ਉਸ਼ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਾਂਗੇ। ਬੱਸ ਅਸੀਂ ਇਹੀ ਤਾਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਦੁਸ਼ਹਿਰੇ ਉੱਪਰ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਰਾਵਨ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਜਲਾਉਣ ਦਾ ਵੀ ਇਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪੀ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਵਾਤਸੱਲਯ ਦੇ ਸਾਗਰ, ਸਦਾਚਾਰੀ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਪਤਨੀਵਰਤਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਮਰਿਆਦਾਪੂਰਸ਼ੋਤਮ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਜੀ ਹਨ। ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ਰਾਬੀ, ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਭੋਗੀ-ਵਿਲ਼ਾਸੀ, ਅਪਹਰਣਕਰਤਾ, ਕਾਮੀ, ਚਰਿੱਤਰਹੀਣ, ਅੱਤਿਆਚਾਰੀ ਰਾਵਨ ਹੈ।
ਕਿਸਦੀ ਜਯ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਿਸਦੀ ਨਿੰਦਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਤਾਂ ਸਾਧਾਰਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਮਝ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਪ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ?ਇਸਲਈ ਇਹ ਘਮਾਸਾਨ ਬੰਦ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪੱਖਪਾਤ ਛੱਡਕੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਵਿਕਾਰ ਕਰੋ।। ਜੈ ਜੈ ਸ਼੍ਰੀ ਸੀਤਾ ਰਾਮ।। ਓਮ।।।।
ਇਹ ਚਿੱਤਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਰਾਵਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਇਆਂ ਕੁਝ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਹਿੰਦੂ।।
No comments:
Post a Comment