ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਭਿਅੰਕਰ ਭੁੱਲਾਂ
ਕਾਲਾ ਪਹਾੜ
ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼। ਇਹ ਨਾਮ ਯਾਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਭੁਖੰਡ ਦਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਹੋ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਦੇ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਹੀ ਭਾਗ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਬੰਕਿਮ ਜੀ ਦੇ ਉਜਸਵੀ ਆਨੰਦ ਮੱਠ, ਕਦੇ ਟੈਗੋਰ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਕਦੇ ਅਰਵਿੰਦ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਕਦੇ ਵੀਰ ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਦੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਉਜਵੱਲਿਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਅੱਜ ਬੰਗਾਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਮੁਸਲਿਮ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਦੂਸਰੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਕੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਪੂਰਵ ਤੋਂ ਐਸੇ ਹੀ ਸਨ? ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ। ਅਖੰਡ ਭਾਰਤਵਰਸ਼ ਦੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਪਰ ਪਹਿਲੇ ਹਿੰਦੂ ਸੱਭਿਅਤਾ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਸੀ। ਕੁਝ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਭੁੱਲਾਂ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸਦਾ ਲਈ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਐਸੀ ਹੀ ਭੁੱਲ ਦਾ ਨਾਮ ਕਾਲਾਪਹਾੜ ਹੈ। ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦਾ ਨਾਮ ਇੱਕ ਅੱਤਿਆਚਾਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਕਾਲਾਚੰਦ ਰਾਏ ਸੀ। ਕਾਲਾਚੰਦ ਰਾਏ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯੂਵਕ ਸੀ। ਪੂਰਵੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੁਸਲਿਮ ਸ਼ਾਸ਼ਕ ਦੀ ਬੇਟੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੀ ਬੇਟੀ ਨੇ ਉਸਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਹਿਰ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਉਸਨਾਲ ਇਸ ਕਦਰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ਼ਨੇ ਇਸਲਾਮ ਤਿਆਗ ਕੇ ਹਿੰਦੂ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਉਸ ਯੂਵਕ ਨਾਲ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ ਕਿ ਕਾਲਾਚੰਦ ਰਾਏ ਇੱਕ ਮੁਸਲਿਮ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮਾਜ ਨੇ ਕਾਲਾਚੰਦ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮੁਸਲਿਮ ਲੜਕੀ ਦੇ ਵੀ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦਾ ਨਾ ਕੇਵਲ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਬਲਕਿ ਕਾਲਾਚੰਦ ਰਾਏ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਿਸ਼ਕਾਰ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ। ਕਾਲਾਚੰਦ ਰਾਏ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਅਪਮਾਨ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋਕੇ ਕਾਲਾਚੰਦ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਬਬੂਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇਸਲਾਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਲੜਕੀ ਨਾਲ ਨਿਕਾਹ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦਾ ਉੱਤਰਾਅਧਿਕਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਅਪਮਾਨ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋਇਆਂ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪੂਰਵ ਉਸਨੇ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਬਲ ਉਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਨਾਅਰਾ ਸੀ ਕਿ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣੋ ਜਾਂ ਮਰੋ। ਪੂਰੇ ਪੂਰਵੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਜਿਆਦਾ ਕਤਲੇਆਮ ਕੀਤਾ ਕਿ ਲੋਕ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਜਿਕਰ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੇ ਪੂਰਵੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਇਕੱਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਧਰਮਾਂਤਰਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੂਰਖ, ਜਾਤੀਵਾਦੀ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਹਠਧਰਮੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਨਿਰਦਯਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਆਪਣੀ ਸੰਕੀਰਣ ਸੋਚ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਕੁਝ ਹਠਧਰਮੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਾਲਾਚੰਦ ਰਾਏ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਅੱਜ ਬੰਗਾਲ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ।
ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਇਸਲਾਮੀਕਰਨ-
ਕਸ਼ਮੀਰ: ਸ਼ੈਵ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਧਵਜਵਾਹਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੱਸ਼ਅਪ ਦੀ ਧਰਤੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਅੱਜ ਮੁਸਲਿਮ ਬਹੁਲ ਵਿਵਾਦਿਤ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1947 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਪਰ ਜੰਨਤ ਵਰਗੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਹ ਪ੍ਰਾਂਤ ਕਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਪਿਛਲੇ 700 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘਟਿਤ ਕੁਝ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਇਸਲਾਮਿਕਰਨ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਲਾਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਰਿੰਚਨ ਸੀ। 1301 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਉ4ਪਰ ਸਹਿਦੇਵ ਨਾਮਕ ਸ਼ਾਸਕ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋਇਆ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰੀ ਤੱਤਵਾਂ ਨੇ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਅਸਤ ਵਿਵਸਥਾ ਫੈਲਾ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਸਹਿਦੇਵ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੱਦਾਖ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਰਿੰਚਨ ਆਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਤਰਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚਲੇ ਵਿਦਰੋਹੀ ਹੋਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮੁਸਲਿਮ ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਹਮੀਰ ਸਵਾਤ (ਤੁਰਕੀਸਥਾਨ) ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਹਿਦੇਵ ਨੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਿਆਂ ਪਰੀਖਿਆ ਲਏ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਦਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਹਿਦੇਵ ਦੀ ਅਦੂਰਦਰਸ਼ਿਤਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲਕੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਘਾਤਕ ਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਤਾਤਾਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਡੂਲਚੂ ਨੇ 70,000 ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਹਿਤ ਕਸ਼ਮੀਰ ਉੱਪਰ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਰੂਰ ਹਮਲੇ ਦੀ ਦਯਾ ਉੱਪਰ ਛੱਡਕੇ ਸਹਿਦੇਵ ਕਿਸ਼ਤਵਾੜ ਦੇ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਡੂਲਚੂ ਨੇ ਹੱਤਿਆਕਾਂਡ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਹਜਾਰਾਂ ਲੋਕ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਕਿੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਇਹ ਇਸ ਉਦਘਰਨ ਨਾਲ ਸਪਸ਼ੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਕਰਮੰਨਯਤਾ ਅਤੇ
ਆਲਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਜਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੌਣਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਗਿਰਫਤਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਚੂਹੇ ਆਪਣੇ ਬਿੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਂਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਖਸ਼ਸ਼ ਡੂਲਚੂ ਦੁਆਰਾ ਫੈਲਾਈ ਗਈ ਹਿੰਸਾ ਰੁੱਕੀ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋਣਾ ਪਿਆ, ਭਾਈ ਭਾਈ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲ ਸਕਿਆ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਸ਼੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਖੇਤਰ ਬਣ ਗਿਆ । ਇੱਕ ਐਸਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਜਿੱਥੇ ਘਾਹ ਹੀ ਘਾਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਖਾਦ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾ ਸੀ। (2)
ਇਸ ਅਰਾਜਕਤਾ ਦਾ ਸਹਿਦੇਵ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਨੇ ਲਾਭ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਸ਼ਕ ਬਣ ਬੈਠਿਆ। ਪਰੰਤੂ ਰਿੰਚਨ ਵੀ ਇਸ ਅਵਸਰ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ। ਜਿਸ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਹੜੱਪਣ ਦਾ ਦਾਨਵ ਉਸਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉੱਭਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਉਤਪਾਦ ਮਚਾਉਣ ਲੱਗਿਆ। ਰਿੰਚਨ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਹੀ ਬਾਗੀ ਹੋਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਘਰ ਸ਼ਾਂਤ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਅਪੇਕਸ਼ਾਂ ਭਲਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ? ਇਸਲਈ ਉਸਨੇ ਵੱਡੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਭੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਮਚੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਮਚੰਦਰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਰਾਮਚੰਦਰ ਕਹਲਵਾਇਆ ਕਿ ਰਿੰਚਨ ਸਮਝੌਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਛਲ ਕਰਦੇ ਹੋਇਆਂ ਰਿੰਚਨ ਨੇ ਰਾਮਚੰਦਰ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਉੱਪਰ ਰਿੰਚਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਘਟਨਾ 1320 ਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਰਾਮਚੰਦਰ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਕੋਟਾ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਹ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਕੰਮ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗਿਆ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੱਤਿਆਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਟਾ ਰਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰਿਚੰਨ ਉਦਾਸ ਰਹਿਣ ਲੱਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਜੋ ਕੀਤਾ ਉਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਸ਼ੈਵਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਧਰਮਗੁਰੂ ਦੇਵਾਸਵਾਮੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੰਦੂ ਬਣਨ ਦਾ ਆਗ੍ਰਹਿ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਾਸਵਾਮੀ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਅੰਕਰ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਮੱਤ ਨਾਲਸੰਬੰਧਿਤ ਰਿੰਚਨ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਸਮਾਜ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। (3)। ਰਿੰਚਨ ਦੇ ਲਈ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਜੋ ਪਰਸ਼ਥਿਤੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸਨ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਮ ਵੇਦਨਾ ਅਤੇ ਸੰਤਾਪ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਦੇਵਾਸਵਾਮੀ ਦੀ ਅਦੂਰਦਰਸ਼ਿਤਾ ਨੇ ਮੁਸਲਿਮ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਮਸ਼ੀਰ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਰਿੰਚਨ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਅਗਲੇ ਦਿਨਸਵੇਰੇ ਆਪਨੂੰ ਜੋ ਵੀ ਧਰਮਗੁਰੂ ਮਿਲੇ। ਉਸਦਾ ਹੀ ਮੱਤ ਆਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਣਾ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਰਿੰਚਨ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸੈਰ ਕਰਨ ਨਿੱਕਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮੁਸਲਿਮ ਸੂਫੀ ਬੁਲਬੁਲ ਸ਼ਾਹ ਅਜਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਮਿਲਿਆ। ਰਿੰਚਨ ਨੂੰ ਅੰਤਤ ਆਪਣੀ ਦੁਵਿਧਾ ਦਾ ਸਮਾਧਾਨ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਆਗ੍ਰਹਿ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ। ਬੁਲਬੁਲਸ਼ਾਹ ਨੇ ਗਰਮ ਲੋਹਾ ਦੇਖਕੇ ਤੁਰੰਤ ਚੋਟ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਖਮੀ ਪੰਛੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਇੱਤੇ ਮਦਦ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਰਿੰਚਨ ਨੇ ਵੀ ਬੁਲਬੁਲ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ਼ ਘਟਨਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਇਸਲਾਮੀਕਰਨ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਲਗਾਤਾਰ 500 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅੱਤਿਆਚਾਰ , ਹੱਤਿਆ, ਧਰਮਾਂਤਰਨ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ।
ਇਹ ਅਪਚ ਦਾ ਰੋਗ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰੁੱਕਿਆ।ਕਾਲਾਂਤਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਜ; ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਰਾਜ ਰਣਬੀਰ ਸਿੰਘ ਗੱਦੀ ਉੱਪਰ ਬੈਠੇ। ਰਣਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮਾਰਥ ਟ੍ਰਸਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ ਹਿੰਦੂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਕੇ ਰਾਜੌਰੀ ਪੁੰਛ ਦੇ ਰਾਜਪੂਤ ਮੁਸਲਮਾਨ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਕੁਝ ਮੁਸਲਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇਦਨ ਕਰਨ ਲਈ ਆਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੂਲ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਿਸ ਮਿਲਾਉਣ ਲਈ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਪਸ਼ੱਟ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਪੰਡਿਤ ਨੇ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜੇਹਲਮ ਵਿੱਚ ਕੁੱਦ ਗਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੇਕਰ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਤਾਂ ਉਹ ਆਤਮਦਾਹ ਕਰ ਲਵੇਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲੱਗੇਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰੀ ਵੱਸ਼ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਵਾਪਿਸ ਲੈਣਾ ਪਿਆ। ਜਿਸ ਘਟੀਆ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਰਿੰਚਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਨੂੰ 500 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇਸਲਾਮਿਕ ਸ਼ਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਥੱਲੇ ਰੁੰਦਵਾਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਹਿੰਦੂ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੰਦਵਾਉਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਅੱਜ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਪੰਡਿਤ ਭੁਗਤ ਰਿਹਾ ਹੈ (4)।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਜਨਕ ਜਿੰਹਨਾਂ ਅਤੇ ਇਕਬਾਲ-
ਪਾਕਿਸਤਾਨ। ਇਹ ਨਾਮ ਸੁਣਦੇ ਹੀ 1947 ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਸੰਹਾਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਹੋਣਾ ਯਾਦ ਹੋ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਵ ਦੁਆਰਾ ਵਸਾਈ ਗਈ ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਕਰਮਭੂਮੀ ਅੱਜ ਪਾਕਿਸਾਤਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਲੱਗ ਮੁਸਲਿਮ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕਦੇ ਸਾਡੇ ਅਖੰਡ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਹੀ ਭਾਗ ਸੀ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਜਨਕ ਜਿੰਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਪਾਠ ਪੜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸੀ ਸਰ ਮੁਹੰਮਦ ਇਕਬਾਲ। ਮੁਹੰਮਦ ਇਕਬਾਲ ਦੇ ਦਾਦਾ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਹਿੰਦੂ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਤੇਜ ਬਹਾਦੁਰ ਸਪਰੂ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਉੱਪਰ ਅਫਗਾਨ ਗਵਰਨਰ ਅਜੀਮ ਖਾਨ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ। ਤੇਜ ਬਹਾਦੁਰ ਸਪਰੂ ਖਾਨ ਦੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਪਰ ਘੋਟਾਲੇ ਦਾ ਆਰੋਪ ਲੱਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋ ਵਿਕਲਪ ਰੱਖੇ ਗਏ। ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ ਮ੍ਰਿਤਯੂਦੰਡ , ਦੂਸਰਾ ਸੀ ਇਸਲਾਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰ ਇਸਲਾਮ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਸਿਆਲਕੋਟ ਆਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ (5)। ਇਸੀ ਨਿਰਵਾਸਿਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਇਕਬਾਲ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਾਲਾਂਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਇਕਬਾਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਜਨਕ ਜਿੰਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਬਣਿਆ।
ਮੁਹੰਮਦ ਅਲੀ ਜਿੰਹਨਾਂ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਖੋਜਾ ਰਾਜਪੂਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮਿਕ ਸ਼ਾਸ਼ਕ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪੀਰ ਸੱਦਰੂਦੀਨ ਨੇ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸਲਾਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ ਖੋਜਾ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੇ ਚੋਟੀ, ਜਨੇਊ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸਲਾਮਿਕ ਸ਼ਾਸ਼ਨ ਗੁਜਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੋਜਾ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਸਵਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਲਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਛਾਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਾਗ ਉੱਠੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਨਾਰਸ ਦੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀ। ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਅਪਚਣ ਵਾਲਾ ਰੋਗ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਾਗ ਉੱਠਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੋਜਾ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਅਸਵਿਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨਿਰਣੈ ਨਾਲ ਹਤਾਸ਼ ਹੋਕੇ ਜਿੰਹਨਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੰਦੂ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੇ ਲਈ ਤਿਲਾਂਜਲੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਦੇ ਲਈ ਹਿਦੂੰਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਦਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਘਿਰਣਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਇਸੀ ਜਹਿਰੀਲੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਅਲੀ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜੋ ਸੁਭਾਵਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਜਨਕ ਬਣਿਆ(6)। ਜੇਕਰ ਹਿੰਦੂ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਾ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਅੱਜ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਕੀ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਪਾਠਕ ਖੁਦ ਹੀ ਅੰਦਾਜਾ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਜੇਕਰ ਸੰਪੂਰਨ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਐਸੀ ਅਨੇਕ ਭੁੱਲਂ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਏਗਾ ਤਾਂ ਮਨ ਦੁਖੀ ਹੋਕੇ ਖੂਨ ਦੇ ਹੰਝੂ ਰੌਣ ਲੱਗੇਗਾ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ , ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ ਭੂਮੀ ਅੱਜ ਕਿੰਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਪਿਆਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।ਕੀ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਅਪਚਣ ਰੋਗ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰਦਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਅੱਜ ਵੀ ਜਾਤ-ਪਾਤ, ਖੇਤਰ-ਭਾਸ਼ਾ, ਉੱਚ-ਨੀਚ, ਗਰੀਬ-ਅਮੀਰ, ਛੋਟਾ-ਵੱਡਾ ਆਦਿ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਪਰ ਵਿਭਾਜਿਤ ਹਿਦੂ ਸਮਾਜ ਕੀ ਆਪਣੇ ਵਿੱਛੜੇ ਭਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਿਸ ਮਿਲਾਉਣ ਦੀ ਪਾਚਕ ਸ਼ਮਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਇੱਕ ਭੀਸ਼ਮ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਇਸੇ ਅਪਚ ਰੋਗ ਦੇ ਨਿਵਾਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਇੱਕ ਮੁਹਾਵਰਾ ਕਿ ਰੁੱਖ ਕਿੱਕਰ ਦਾ ਲਗਾਕੇ ਅੰਬ ਦੀ ਚਾਹਤ ਕਿਉਂ, ਭਾਰਤ ਭੂਮੀ ਉੱਪਰ ਸਟੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਡਾਕਟਰ ਵਿਵਕੇ ਆਰਿਆ (ਦਿੱਲ਼ੀ)
ਸੰਦਰਭ
(1) ਭੱਟਾਚਾਰਿਆ, ਸੱਚਿਦਾਨੰਦ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਕੋਸ਼, ਦੂਜਾ ਸੰਸਕਰਨ-1989 (ਹਿੰਦੀ), ਭਾਰਤ ਡਿਸਵਰੀ ਪੁਸਤਕਾਲਯ: ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਿੰਦੀ ਸੰਸਥਾਨ, 91
ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਚਾਰ ਅਧਿਆਏ: ਰਾਮਧਾਰੀ ਸਿੰਘ ਦਿਨਕਰ
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅੰਤ: ਬਲਰਾਜ ਮਧੋਕ
(2) ਰਾਜਤਰੰਗਿਨੀ, ਜੋਨਾਰਾਜ ਪੇਜ 152-155
(3) ਰਾਜਤਰੰਗਿਨੀ, ਜੋਨਰਾਜਾ ਪੇਜ 20-21
(4) ਵਿਅਥਿਤ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਨਰੇਂਦਰ ਸਹਿਗਲ ਪੇਜ 59
(5) R.K. Rarimu, the author of History of Muslim Rule in Kashmir, and Ram Nath Kak, writing in his autobiography, Autumn Leaves
(6) ਯੁਗਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਨਕੇ ਮ੍ਰਿਤਯੂਜਯ ਪੂਰਖੇ-ਵਿਰੇਧਰ ਸੰਧੂ ।ਅਮਰ ਬਲਿਦਾਨੀ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਹੈ।
ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਇਸਲਾਮੀਕਰਨ-
ਕਸ਼ਮੀਰ: ਸ਼ੈਵ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਧਵਜਵਾਹਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੱਸ਼ਅਪ ਦੀ ਧਰਤੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਅੱਜ ਮੁਸਲਿਮ ਬਹੁਲ ਵਿਵਾਦਿਤ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1947 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਪਰ ਜੰਨਤ ਵਰਗੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਹ ਪ੍ਰਾਂਤ ਕਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਪਿਛਲੇ 700 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘਟਿਤ ਕੁਝ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਇਸਲਾਮਿਕਰਨ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਲਾਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਰਿੰਚਨ ਸੀ। 1301 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਉ4ਪਰ ਸਹਿਦੇਵ ਨਾਮਕ ਸ਼ਾਸਕ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋਇਆ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰੀ ਤੱਤਵਾਂ ਨੇ ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਅਸਤ ਵਿਵਸਥਾ ਫੈਲਾ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਸਹਿਦੇਵ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੱਦਾਖ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਰਿੰਚਨ ਆਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਤਰਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚਲੇ ਵਿਦਰੋਹੀ ਹੋਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮੁਸਲਿਮ ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਹਮੀਰ ਸਵਾਤ (ਤੁਰਕੀਸਥਾਨ) ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਹਿਦੇਵ ਨੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਿਆਂ ਪਰੀਖਿਆ ਲਏ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਦਵੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਹਿਦੇਵ ਦੀ ਅਦੂਰਦਰਸ਼ਿਤਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲਕੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਘਾਤਕ ਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਤਾਤਾਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਡੂਲਚੂ ਨੇ 70,000 ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਹਿਤ ਕਸ਼ਮੀਰ ਉੱਪਰ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਰੂਰ ਹਮਲੇ ਦੀ ਦਯਾ ਉੱਪਰ ਛੱਡਕੇ ਸਹਿਦੇਵ ਕਿਸ਼ਤਵਾੜ ਦੇ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਡੂਲਚੂ ਨੇ ਹੱਤਿਆਕਾਂਡ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਹਜਾਰਾਂ ਲੋਕ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਕਿੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਇਹ ਇਸ ਉਦਘਰਨ ਨਾਲ ਸਪਸ਼ੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਕਰਮੰਨਯਤਾ ਅਤੇ
ਆਲਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਜਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੌਣਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਗਿਰਫਤਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਚੂਹੇ ਆਪਣੇ ਬਿੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਂਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਖਸ਼ਸ਼ ਡੂਲਚੂ ਦੁਆਰਾ ਫੈਲਾਈ ਗਈ ਹਿੰਸਾ ਰੁੱਕੀ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋਣਾ ਪਿਆ, ਭਾਈ ਭਾਈ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲ ਸਕਿਆ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਸ਼੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਖੇਤਰ ਬਣ ਗਿਆ । ਇੱਕ ਐਸਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਜਿੱਥੇ ਘਾਹ ਹੀ ਘਾਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਖਾਦ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾ ਸੀ। (2)
ਇਸ ਅਰਾਜਕਤਾ ਦਾ ਸਹਿਦੇਵ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਨੇ ਲਾਭ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਸ਼ਕ ਬਣ ਬੈਠਿਆ। ਪਰੰਤੂ ਰਿੰਚਨ ਵੀ ਇਸ ਅਵਸਰ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ। ਜਿਸ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਹੜੱਪਣ ਦਾ ਦਾਨਵ ਉਸਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉੱਭਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਉਤਪਾਦ ਮਚਾਉਣ ਲੱਗਿਆ। ਰਿੰਚਨ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਹੀ ਬਾਗੀ ਹੋਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਘਰ ਸ਼ਾਂਤ ਬੈਠੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਅਪੇਕਸ਼ਾਂ ਭਲਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ? ਇਸਲਈ ਉਸਨੇ ਵੱਡੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਭੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਮਚੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਮਚੰਦਰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਰਾਮਚੰਦਰ ਕਹਲਵਾਇਆ ਕਿ ਰਿੰਚਨ ਸਮਝੌਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਛਲ ਕਰਦੇ ਹੋਇਆਂ ਰਿੰਚਨ ਨੇ ਰਾਮਚੰਦਰ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਉੱਪਰ ਰਿੰਚਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਘਟਨਾ 1320 ਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਰਾਮਚੰਦਰ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਕੋਟਾ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਹ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਕੰਮ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗਿਆ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੱਤਿਆਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਟਾ ਰਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰਿਚੰਨ ਉਦਾਸ ਰਹਿਣ ਲੱਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਜੋ ਕੀਤਾ ਉਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਸ਼ੈਵਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਧਰਮਗੁਰੂ ਦੇਵਾਸਵਾਮੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੰਦੂ ਬਣਨ ਦਾ ਆਗ੍ਰਹਿ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਾਸਵਾਮੀ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਅੰਕਰ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਮੱਤ ਨਾਲਸੰਬੰਧਿਤ ਰਿੰਚਨ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਸਮਾਜ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। (3)। ਰਿੰਚਨ ਦੇ ਲਈ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਜੋ ਪਰਸ਼ਥਿਤੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸਨ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਅਸੀਮ ਵੇਦਨਾ ਅਤੇ ਸੰਤਾਪ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਦੇਵਾਸਵਾਮੀ ਦੀ ਅਦੂਰਦਰਸ਼ਿਤਾ ਨੇ ਮੁਸਲਿਮ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਮਸ਼ੀਰ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਰਿੰਚਨ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਅਗਲੇ ਦਿਨਸਵੇਰੇ ਆਪਨੂੰ ਜੋ ਵੀ ਧਰਮਗੁਰੂ ਮਿਲੇ। ਉਸਦਾ ਹੀ ਮੱਤ ਆਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਣਾ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਰਿੰਚਨ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸੈਰ ਕਰਨ ਨਿੱਕਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮੁਸਲਿਮ ਸੂਫੀ ਬੁਲਬੁਲ ਸ਼ਾਹ ਅਜਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਮਿਲਿਆ। ਰਿੰਚਨ ਨੂੰ ਅੰਤਤ ਆਪਣੀ ਦੁਵਿਧਾ ਦਾ ਸਮਾਧਾਨ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਆਗ੍ਰਹਿ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ। ਬੁਲਬੁਲਸ਼ਾਹ ਨੇ ਗਰਮ ਲੋਹਾ ਦੇਖਕੇ ਤੁਰੰਤ ਚੋਟ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਖਮੀ ਪੰਛੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਇੱਤੇ ਮਦਦ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਰਿੰਚਨ ਨੇ ਵੀ ਬੁਲਬੁਲ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ਼ ਘਟਨਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਇਸਲਾਮੀਕਰਨ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਲਗਾਤਾਰ 500 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅੱਤਿਆਚਾਰ , ਹੱਤਿਆ, ਧਰਮਾਂਤਰਨ ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ।
ਇਹ ਅਪਚ ਦਾ ਰੋਗ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰੁੱਕਿਆ।ਕਾਲਾਂਤਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਜ; ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਰਾਜ ਰਣਬੀਰ ਸਿੰਘ ਗੱਦੀ ਉੱਪਰ ਬੈਠੇ। ਰਣਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮਾਰਥ ਟ੍ਰਸਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ ਹਿੰਦੂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਕੇ ਰਾਜੌਰੀ ਪੁੰਛ ਦੇ ਰਾਜਪੂਤ ਮੁਸਲਮਾਨ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਕੁਝ ਮੁਸਲਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇਦਨ ਕਰਨ ਲਈ ਆਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੂਲ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਿਸ ਮਿਲਾਉਣ ਲਈ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਪਸ਼ੱਟ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਪੰਡਿਤ ਨੇ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜੇਹਲਮ ਵਿੱਚ ਕੁੱਦ ਗਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੇਕਰ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਤਾਂ ਉਹ ਆਤਮਦਾਹ ਕਰ ਲਵੇਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲੱਗੇਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰੀ ਵੱਸ਼ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਵਾਪਿਸ ਲੈਣਾ ਪਿਆ। ਜਿਸ ਘਟੀਆ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਰਿੰਚਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਨੂੰ 500 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇਸਲਾਮਿਕ ਸ਼ਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਥੱਲੇ ਰੁੰਦਵਾਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਹਿੰਦੂ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੰਦਵਾਉਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਅੱਜ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਪੰਡਿਤ ਭੁਗਤ ਰਿਹਾ ਹੈ (4)।
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਜਨਕ ਜਿੰਹਨਾਂ ਅਤੇ ਇਕਬਾਲ-
ਪਾਕਿਸਤਾਨ। ਇਹ ਨਾਮ ਸੁਣਦੇ ਹੀ 1947 ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਸੰਹਾਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਹੋਣਾ ਯਾਦ ਹੋ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਵ ਦੁਆਰਾ ਵਸਾਈ ਗਈ ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਕਰਮਭੂਮੀ ਅੱਜ ਪਾਕਿਸਾਤਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਲੱਗ ਮੁਸਲਿਮ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕਦੇ ਸਾਡੇ ਅਖੰਡ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਹੀ ਭਾਗ ਸੀ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਜਨਕ ਜਿੰਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਪਾਠ ਪੜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸੀ ਸਰ ਮੁਹੰਮਦ ਇਕਬਾਲ। ਮੁਹੰਮਦ ਇਕਬਾਲ ਦੇ ਦਾਦਾ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਹਿੰਦੂ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਤੇਜ ਬਹਾਦੁਰ ਸਪਰੂ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਉੱਪਰ ਅਫਗਾਨ ਗਵਰਨਰ ਅਜੀਮ ਖਾਨ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ। ਤੇਜ ਬਹਾਦੁਰ ਸਪਰੂ ਖਾਨ ਦੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਪਰ ਘੋਟਾਲੇ ਦਾ ਆਰੋਪ ਲੱਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋ ਵਿਕਲਪ ਰੱਖੇ ਗਏ। ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ ਮ੍ਰਿਤਯੂਦੰਡ , ਦੂਸਰਾ ਸੀ ਇਸਲਾਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰ ਇਸਲਾਮ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਸਿਆਲਕੋਟ ਆਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ (5)। ਇਸੀ ਨਿਰਵਾਸਿਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਇਕਬਾਲ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਾਲਾਂਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਇਕਬਾਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਜਨਕ ਜਿੰਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਬਣਿਆ।
ਮੁਹੰਮਦ ਅਲੀ ਜਿੰਹਨਾਂ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਖੋਜਾ ਰਾਜਪੂਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮਿਕ ਸ਼ਾਸ਼ਕ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਪੀਰ ਸੱਦਰੂਦੀਨ ਨੇ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸਲਾਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ ਖੋਜਾ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੇ ਚੋਟੀ, ਜਨੇਊ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸਲਾਮਿਕ ਸ਼ਾਸ਼ਨ ਗੁਜਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੋਜਾ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਸਵਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਲਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਛਾਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਾਗ ਉੱਠੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਨਾਰਸ ਦੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀ। ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਅਪਚਣ ਵਾਲਾ ਰੋਗ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਾਗ ਉੱਠਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੋਜਾ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਅਸਵਿਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨਿਰਣੈ ਨਾਲ ਹਤਾਸ਼ ਹੋਕੇ ਜਿੰਹਨਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੰਦੂ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੇ ਲਈ ਤਿਲਾਂਜਲੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਦੇ ਲਈ ਹਿਦੂੰਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਦਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਘਿਰਣਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਇਸੀ ਜਹਿਰੀਲੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਅਲੀ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜੋ ਸੁਭਾਵਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਜਨਕ ਬਣਿਆ(6)। ਜੇਕਰ ਹਿੰਦੂ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਾ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਅੱਜ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਕੀ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਪਾਠਕ ਖੁਦ ਹੀ ਅੰਦਾਜਾ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਜੇਕਰ ਸੰਪੂਰਨ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਐਸੀ ਅਨੇਕ ਭੁੱਲਂ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਏਗਾ ਤਾਂ ਮਨ ਦੁਖੀ ਹੋਕੇ ਖੂਨ ਦੇ ਹੰਝੂ ਰੌਣ ਲੱਗੇਗਾ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ , ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ ਭੂਮੀ ਅੱਜ ਕਿੰਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਪਿਆਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।ਕੀ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਅਪਚਣ ਰੋਗ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰਦਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਅੱਜ ਵੀ ਜਾਤ-ਪਾਤ, ਖੇਤਰ-ਭਾਸ਼ਾ, ਉੱਚ-ਨੀਚ, ਗਰੀਬ-ਅਮੀਰ, ਛੋਟਾ-ਵੱਡਾ ਆਦਿ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਪਰ ਵਿਭਾਜਿਤ ਹਿਦੂ ਸਮਾਜ ਕੀ ਆਪਣੇ ਵਿੱਛੜੇ ਭਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਿਸ ਮਿਲਾਉਣ ਦੀ ਪਾਚਕ ਸ਼ਮਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਇੱਕ ਭੀਸ਼ਮ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਇਸੇ ਅਪਚ ਰੋਗ ਦੇ ਨਿਵਾਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਇੱਕ ਮੁਹਾਵਰਾ ਕਿ ਰੁੱਖ ਕਿੱਕਰ ਦਾ ਲਗਾਕੇ ਅੰਬ ਦੀ ਚਾਹਤ ਕਿਉਂ, ਭਾਰਤ ਭੂਮੀ ਉੱਪਰ ਸਟੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਡਾਕਟਰ ਵਿਵਕੇ ਆਰਿਆ (ਦਿੱਲ਼ੀ)
ਸੰਦਰਭ
(1) ਭੱਟਾਚਾਰਿਆ, ਸੱਚਿਦਾਨੰਦ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਕੋਸ਼, ਦੂਜਾ ਸੰਸਕਰਨ-1989 (ਹਿੰਦੀ), ਭਾਰਤ ਡਿਸਵਰੀ ਪੁਸਤਕਾਲਯ: ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਿੰਦੀ ਸੰਸਥਾਨ, 91
ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਚਾਰ ਅਧਿਆਏ: ਰਾਮਧਾਰੀ ਸਿੰਘ ਦਿਨਕਰ
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅੰਤ: ਬਲਰਾਜ ਮਧੋਕ
(2) ਰਾਜਤਰੰਗਿਨੀ, ਜੋਨਾਰਾਜ ਪੇਜ 152-155
(3) ਰਾਜਤਰੰਗਿਨੀ, ਜੋਨਰਾਜਾ ਪੇਜ 20-21
(4) ਵਿਅਥਿਤ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਨਰੇਂਦਰ ਸਹਿਗਲ ਪੇਜ 59
(5) R.K. Rarimu, the author of History of Muslim Rule in Kashmir, and Ram Nath Kak, writing in his autobiography, Autumn Leaves
(6) ਯੁਗਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਨਕੇ ਮ੍ਰਿਤਯੂਜਯ ਪੂਰਖੇ-ਵਿਰੇਧਰ ਸੰਧੂ ।ਅਮਰ ਬਲਿਦਾਨੀ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਹੈ।
No comments:
Post a Comment